Balans. Ik vind het maar een wazig iets…

Soms voel ik dat ik ‘in balans’ ben. Wat dat inhoudt is helemaal niet zo gemakkelijk uit te leggen. Het heeft iets te maken met het gevoel dat mijn dag klopt. Mijn actie en mijn rust met elkaar in een soort van evenwicht zijn. En mijn prikkels, energie en plezier passen bij hoe ik het prettig vind. Tja, lekker vaag dus.

Wat ik echter zeer duidelijk voel, niet meteen maar uiteindelijk wel, is als ik NIET in balans ben. En wat dat inhoudt, kan ik concreter uitleggen. Dan voelt het als een steeds groter wordende worsteling. Heb ik in het begin vaak geeneens door dat ik worstel, word ik steeds vermoeider, ga ik ongezonder eten en minder sporten om uiteindelijk te constateren dat ik nou niet bepaald in balans ben. En het ‘gekke’ is; als ik daar dan tegen ga vechten, tegen dat vervelende gevoel van niet in balans zijn, dan krijg ik er nog meer last van!

Vorige week had ik het weer eens. De weken voor de meivakantie leiden tot een steeds grotere disbalans. Ik werk hard en doelgericht aan Plukdedag; genieten van opgroeien en heb letterlijk maar vooral in mijn hoofd steeds minder tijd voor mijn kinderen. Mijn jongste heeft daar (nog) niet zoveel last van. Mijn oudste echter wel. Zij gaat steeds meer aandacht vragen die ik nou juist voor mezelf wil hebben want ik MOET door, door en door…

Tot uiteindelijk bij mij het besef komt dat ik dus duidelijk niet meer in balans ben. Dat als ik mijn dochter aandacht geef, zij weer aandacht krijgt voor haar eigen behoeften en bijvoorbeeld gaat spelen. Maar ik besef me vooral dat ik niet hoef te balen van het gevoel niet in balans te zijn. Dat het juist wel lekker is om die disbalans er te laten zijn. Er aandacht voor te hebben, het te voelen en er mijn weg in te vinden. Zonder disbalans is het allemaal ook wel wat saai denk ik zo.

Disbalans hoort net zo goed bij het leven als balans. Alleen ruimen we disbalans graag snel weer op. Het geeft een unheimisch gevoel. Het maakt wiebelig en onzeker.  Dat is jammer want misschien zorgt disbalans wel voor prachtige nieuwe prikkels om te groeien. Leidt het tot nieuwe inzichten, uitdagingen en gedrag. En uiteindelijk tot een steeds verder groeiende en mooiere balans voor jou!

Life isn’t about waiting for the storm to pass, it’s about learning to dance in the rain!

Ik ga weer een dansje wagen. Dans je met me mee?