Gisteren fietste ik met Joep naar huis na zwemles. We kregen het over het begrip ‘houden van. En nadat we zo ongeveer iedereen hadden opgenoemd die we kenden en waarvan we veel hielden, zei Joep ineens; “Mama, ik houd gewoon van de wereld!”.

Niets zo puur als kinderen! Niemand die zo spontaan de kern van waar het echt om gaat, kan raken als een kind!

Met in mijn achterhoofd de verkiezingsuitslag vorige week in de VS, het smeltende ijs op de Noordpool en de steeds maar voortdurende oorlog in bijvoorbeeld Syrië, voelde wat hij zei als een hoopvol lichtpuntje aan de horizon. Want ook ik houd namelijk van onze wereld!