Terwijl we vaak geneigd zijn hen van alles te willen leren, kunnen we veel van onze kinderen leren. Kinderen laten ons op hun manier zoveel zien! Voor ons de uitdaging om dat te blijven zien…

Op de Peuterspeelzaal van mijn zoontje gaan de peuters de komende tijd aan de slag met het boek ‘Plons’. Floortje het varkentje neemt op een warme dag een duik in de vijver bij de eendjes. Een grappig boek want oh jee, een varken dat gaat zwemmen bij de eendjes. Dat is toch niet normaal!

Misschien niet. Of misschien wel. Misschien vinden de kinderen het de gewoonste zaak van de wereld dat een varken in het water duikt omdat ze het warm heeft. Kinderen vinden sowieso niet snel iets gek, handelen gemakkelijk vanuit hun gevoel en zijn een kei in het leven in het NU!

Zo fiets ik regelmatig met mijn zoontje naar de boerderij in het park. Zelf ben ik dan vaak in gedachten verzonken en ik denk op de fiets aan de dingen die ik heb gedaan, nog moet doen en wil doen. Mijn zoontje echter zit zwaar geconcentreerd de koeien te zoeken. Zijn uitbundige “ja, daar staan ze” brengt mij dan weer terug in het moment. We zitten op de fiets, de zon schijnt en daar staan de koeien. Jippie! Het leven is zo moeilijk niet.

Of afgelopen vrijdag. Het was warm! Niet zomaar warm, het was bloedheet. De eerste tropische dag was een feit en dat houdt in Nederland dan meteen in dat je het liefst je huis hermetisch wilt afsluiten om vervolgens lekker in een ijskoud badje te gaan zitten en daar de hele dag niet meer uit te komen. Ik zat wederom te denken aan dingen die ik had gedaan, nog moest doen e.d. en was nou niet bepaald met mijn aandacht bij mijn kinderen. Half doe ik dan een poging om te luisteren maar eigenlijk ben ik er niet.

En toen, toen gingen ze een watergevecht houden . Eerst braaf met de waterpistolen op elkaar maar natuurlijk kregen ze mij in hun vizier. Mama! En wat is er nou leuker dan…juist ja! Dus daar gingen ze. Twee blije gezichtjes die ondeugend op mij af kwamen rennen. Heel even voelde ik allerlei argumenten om niet mee te doen. Ik moest nog, ik wilde nog en, heel reëel, ik zou er nat van worden. Dat soort onzin. Maar ik deed mee. En het was super. We hadden de grootste lol en mijn kinderen brachten mij weer in het hier in nu. En dat niet alleen. Het gaf mij nieuwe energie en rust en ruimte in mijn hoofd.

Het levert zoveel plezier op als ik meespeel met mijn kinderen. Als ik echte aandacht heb en zie en ervaar hoe gemakkelijk zij leven in het nu. De spontaniteit waarmee ze dingen doen en beleven. Hoe puur ze om zich heen kijken en genieten. Zoals Floortje het varkentje zichzelf trakteert op een duik in de vijver, zo genieten kinderen van de koeien in de wei, van een watergevecht op een warme dag en van een mama die lekker meespeelt. En zo simpel kan het zijn!

You don’t stop playing because you grow old, you grow old because you stop playing

Fijne zomer iedereen en…veel speelplezier!